Marupok

Miss na kita.

Kung sinabi ko lang ba ang mga gusto mong marinig, would you have stayed?

Akala ko kasi, mas pinapahalagahan mo ang mga ginagawa ko kaysa sa mga salita lamang.

Masaya ka na ba?

Gising pa rin ako at takot akong matulog.

May magagawa pa ba ako?

Sana naaalala mo ang mga pagkakataong ako lang ang pumunta sa mga laro niyo, at ako lang ang sumusuporta sa inyo laban sa mga trumpeta at cheerleader ng kalaban. Hindi ako nagselos, kahit alam kong mas mahal mo ang laro kaysa sa akin. Nakikita kong masaya ka doon. Hindi kita nakitang naging ganoon kasaya sa piling ko.

Sa tingin ko hindi mo talaga pinahalagahan ang mga sulat ko para sa iyo. Alam mo bang buong puso’t emosyon ang ginamit ko doon?

Hindi pa rin kita kayang pakawalan.

The pain rises and ebbs. I cannot make it go away. I long for the day I will not be like this. In another life, maybe.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s